Η ιταλική piadina. La Piadina, είναι το υποκοριστικό της Piada, ένα ιταλικό έδεσμα παρόμοιο με την κρέπα.

 

Ο Giovanni Pascoli, σημαντική φιγούρα της ιταλικής λογοτεχνίας, έδωσε αξία στην ιταλική piadina, ονομάζοντάς την το ψωμί του Αινέα (il pane di Enea).

Άλλα ονόματα που της απέδωσε ήταν pieda, pida, piè και, στα έργα του παρουσιάζεται σαν το εθνικό φαγητό των Ιταλών της Romagna (Romagnoli).

Η ιταλική piadina είναι συνώνυμο του σπιτιού, της γέννησης της γης, του φαγητού των φτωχών.

Εν συνεχεία, άλλη αναφορά για την piadina έχουμε από τον συγγραφέα Catone στα έργα της letteratura latina arcaica.

Στα έργα αυτά, φαίνεται να ήταν αντίθετος στην κατανάλωση της piadina. Ολόγος ήταν η νοστιμιάς της που ωθούσε τους Λατίνους σε υπερβολική κατανάλωση, κατά τα λεγόμενά του.

Η ιταλική λέξη piada (piadina) προέρχεται από ένα λήμμα της Βόρειας Ιταλίας piàdena (βάζο).

Από τα μεσαιωνικά λατινικά plàdena ή platen, από το plathana, το οποίο προήλθε με τη σειρά του από το ελληνικό λήμμα πλάθανον, ένα μακρύ πιάτο (la teglia).

Στην κοντινή μας Ιταλία, στα 1940-1950, με τους πρώτους τουρίστες, άρχισαν να εμφανίζονται στους δρόμους της Ρώμης και τα πρώτα κιόσκια παρασκευής της piadina (baracchino della piadina).

Οι τουρίστες τις αγόραζαν πριν πάνε στη θάλασσα, για να τις φάνε μετά το μπάνιο τους.

Τα υλικά που βάζουν στην ιταλική piadina είναι διάφορα.

Για παράδειγμα, γουρουνόπουλο (porchetta di maiale), λουκάνικα ψημένα στα κάρβουνα (salsicce cotte alla brace).

Ακόμα και λάχανα (cavoli), ντομάτες (pomodori), μελιτζάνες (melenzane). Δε λείπει φυσικά το ονομαστό squacquerone, ένα μαλακό άσπρο τυρί που λιώνει.

Αυτή η συνήθεια υπάρχει ακόμη. Οι Ιταλοί τρώνε την piadina romagnola καθημερινά.

Σαν ψωμί στο οικογενειακό τραπέζι, στις εταιρείες, στα σχολικά κυλικεία, στα fast food, στα παραδοσιακά εστιατόρια, στα ξενοδοχεία.

Την ονομάζουν μυρωδάτη (fragrante) λόγω των υλικών που περιέχει. Την ψήνουν στη στιγμή και τη διπλώνουν ζεστή ζεστή, έτσι ώστε να μπορεί ο καθένας να τη φάει στο χέρι.

Στην περιοχή της Ρώμης τη φτιάχνουν ελαφρώς πιο χοντρή, ενώ στην περιοχή της θάλασσας την τραβούν και τη φτιάχνουν πολύ πιο λεπτή, όπως την piadina riminese από την περιοχή του Rimini.

Στο Forli, στην ιταλική περιφέρεια της Emilia Romagna, κατά τον εορτασμό της πολιούχου της πόλης Παναγίας Madonna del Fuoco (4-5 Φεβρουαρίου) ετοιμάζουν την εορταστική γλυκιά piadina.

Έχει χαρακτηριστικό άρωμα γλυκάνισου (anice) και την ονομάζουν piadina della Madonna del Fuoco.

Τώρα πια, η ιταλική piadina είναι ένα τυποποιημένο βιομηχανικό προϊόν με μεγάλη κατανάλωση. Ιδίως στη Βόρεια Ιταλία αγοράζονται περίπου 500.000 κομμάτια την εβδομάδα.

Στις Σχολές Καπάτου, στα κεντρικά της οδού Ομήρου 13, Αθήνα, μπορείτε να τη δοκιμάσετε όπως προτιμάτε, γλυκιά ή αλμυρή, εξασκώντας παράλληλα και τα ιταλικά σας.

Στις σχολές μας αρχίζουν νέα τμήματα ιταλικών άμεσα. Μπορείτε να ενημερωθείτε γι’ αυτά  καλώντας στο 210 38 03 355.